شب های قدر و شهادت قرآن ناطق

شب قدر از شب‌های مقدس و متبرک اسلامی است. در تمام سال، شبی به خوبی و فضیلت شب قدر نمی‌رسد. این شب، شب نزول قرآن، شب فرود آمدن ملائکه و روح است.

 

 

این شب چنان مبارک و ارزشمند است که در آیات قرآن برتر از هزار ماه یعنی حدود هشتاد و چهار سال قمری دانسته شده است. چنانکه وقتی از امام صادق(ع) در برابر چرایی برتری شب قدر و اعمال آن پرسیده می‌شود: حضرت می‌فرماید: کار نیک در آن شب از کار در هزار ماه که در آنها شب قدر نباشد بهتر است. (وسائل الشیعه، ج۷ ص۲۵۶، ح۲)

البته در روایتی از امام صادق(ع) شب‌های سه‌گانه۱۹، ۲۱ و ۲۳ ماه رمضان نقش اساسی و کلیدی دارند و هر چند که یک شب همان شب امضا است، ولی دو شب دیگر زمینه‌ساز است و نباید آنها را از دست داد. در حقیقت خداوند در کارگاه ماه رمضان انسان را برای کسب تقوا آماده می‌کند و با دربند کردن شیاطین امکان وسوسه‌گری از بیرون را از آنان سلب می‌نماید.

در این شرایط آرمانی، انسان می‌تواند خود را برای توبه آماده کند و با توبه زمینه را برای تغییرات سرنوشت‌ساز فراهم آورد؛

امام صادق(ع) درباره تأثیر و تفاوت‌های شب‌های قدر فرموده است: التقدیر فی لیله تسعه عشر و الابرام فی لیله احدی و عشرین و الامضاء فی لیله ثلاث و عشرین؛ برآورد اعمال در شب نوزدهم انجام می‌گیرد و تصویب آن در شب بیست و یکم و تنفیذ آن در شب بیست و سوم. (وسائل الشیعه، ج۷ ص۲۵۹)

پس شب‌های قدر برای ارزیابی اعمال، امضا و تصویب اعمال آینده و تنفیذ و اجرایی‌ شدن آن است که در شب سوم، ابلاغ رسمی انجام می‌گیرد و تغییر در آن شاید ناشدنی باشد.

” شب قدر فرصتی است زرین و طلایی برای شست و شوی آینه دل. این شب بهترین فرصت است تا خوبی‌ها را جایگزین بدی ها، صلح و صفا را جایگزین اختلاف و تفرقه، احسان و نیکی را جایگزین ظلم و ستم کرده و با صدقات قدمی در جهت آبادانی خانه آخرت برداریم. در شب قدر که شب‌زنده‌داری است، خداوند نام ما را در گروه نیک‌بختان ثبت می‌کند و آتش جهنم را بر ما حرام می‌سازد. آیا توفیقی بالاتر از این هست که آتش جهنم بر ما حرام شود و به خدا نزدیک‌تر شویم؟”

در شب قدر قرآن نازل شد، و در این شب عیسی بن مریم را به آسمان بردند، و در این شب یوشع بن نون کشته شد، و در این شب  امیر المؤمنین(ع) علی ابن ابی طالب قرآن ناطق به شهادت رسید

 

عموم راویان حدیث و مورخین نوشته‏اند شبی که امیر المؤمنین(ع)به شهادت رسید و حسنین(ع)جنازه پدر را دفن کردند، فردای آن شب امام مجتبی(ع)به مسجد رفت و برای مردم سخنرانی کرد، و طبق روایت امالی صدوق سخنرانی آن حضرت این گونه بود که پس از حمد و ثنای الهی فرمود:

«ایها الناس فی هذه اللیله نزل القرآن، و فی هذه اللیله، رفع عیسی بن مریم، و فی هذه اللیله قتل یوشع بن نون، و فی هذه اللیله مات ابی امیر المؤمنین(ع)، و الله لا یسبق ابی احد کان قبله من الاوصیاء الی الجنه، و لا من یکون بعده، و ان کان رسول الله(ص) لیبعثه فی السریه فیقاتل جبرئیل عن یمینه و میکائیل عن یساره و ما ترک صفراء و لا بیضاء الا سبعماه درهم فضلت من عطائه کان یجمعها لیشتری بها خادما لاهله‏»

(ای مردم در این شب قرآن نازل شد، و در این شب عیسی بن مریم را به آسمان بردند، و در این شب یوشع بن نون کشته شد، و در این شب پدرم امیر المؤمنین(ع)از این جهان رحلت کرد، به خدا سوگند هیچ یک از اوصیا بر پدرم در رفتن به بهشت پیشی نجسته، و نه هر کس که پس از اوست، و این گونه بود که رسول خدا(ص)او را در هر ماموریت جنگی که می‏فرستاد جبرئیل در سمت راست او و میکائیل در سمت چپ او می‏جنگیدند و هیچ درهم و دیناری پس از خود به جای نگذارد جز هفتصد درهم که از جیره بیت المال او زیاد و اضافه آمده بود و آن را جمع کرده بود تا خادمی برای خانواده خود خریداری کند.)

در شبی که قرآن بر پیامبر اکرم نازل می گردد ودر شب هایی که ارزیابی اعمال، امضا و تصویب اعمال آینده و تنفیذ و اجرایی‌ شدن آن انجام میگیرد وزمانی است که امور به خدمت خلیفه‌الله عرضه می‌شود تا ایشان به این عنوان امضا و ابلاغ کند در محراب مسجد کوفه خلیفه الله ،وصی الرسول ،ولی الله ،اسد الله الغالب ،قرآن ناطق به ضربت شمشیر کسی که پیامبر او را اشقی الاشقیا معرفی کرده بودند بشهادت برسد

وچه زیباست این تفسیر قرآن :

هذا تفسیر القرآن الکریم…

اعوذبالله من الشیطان الرجیم

بسم الله الرحمن الرحیم

یا علی، انت صراط المستقیم

صدق الله العلی العظیم

11+

دیدگاه بگذارید

avatar
  Subscribe  
Notify of