مهر ۰۴

ذکری استشهاد أبا الفضل العباس علیه السلام

اللهم صلِ على الزهراء وأبیها وبعلها وبنیها والسر المستودع فیها عدد ماأحاط به علمک وأحصاه کتابک وعجل فرجهم یاکریم

السلام على الامام الحسین وعلى علی أبن الحسین وعلى عبدالله الرضیع وعلى أبا الفضل العباس وعلى أولاد الحسین وعلى أخوان الحسین وعلى أصحاب الحسین وعلى بنات الحسین وعلى زوجات الحسین وعلى أخوات الحسین علیهم السلام

السلام علیک یاأبا الفضل العباس
السلام على ساقى العطاشى
السلام على العباس علیه السلام
نتقدم باأحر التعازی والمؤساه الى الامام المهدی المنتظر عجل الله فرجه الشریف والى علمائنا العظام والى الامه الاسلامیه بدکرى أستشهاد أبا الفضل العباس علیه السلام
بسم الله الرحمن الرحیم

اللهم صل على محمد وآل بیته الطیبین الطاهرین و عجل فرجهم ..

السلام علیک یا مقطوع الکفین .. لا یوم کیومک و یوم أخیک الحسین

رمز الکرامه و الشهامه و الفداء .. نشأ أبو الفضل العباس – علیه السلام – فی کنف الإمامه ، و ترعرع فی ذلک البیت الطاهر ، ووقف مع أخیه الحسین – علیه السلام – فی مواجهه الظلم و الطغیان ، تلک الوقفه التی هی سر الخلود لهذه القضیه الفریده ..

تخضع معانی النبل و الشجاعه و سائر القیم السامیه أمام أبی الفضل العباس – علیه السلام – فی خجل لما یحمله من صفات أسمى و أرفع ..

الإیمان الصادق بالله تعالى و الأخوه الحقیقیه هی الدافع و المحرک لتلک العواطف الطاهره الفیاضه بالعطاء فی سبیل إعلاء کلمه الله ، و تحقیق الکرامه للإنسان ..

هوسات عن الامام العباس علیه السلام

 

 گعدو اکبارات امیه و صارت الهم مشوره
فارس ابگوم الحسین ابلقب سبع الگنطره
ایقدم الشط ایتحلف لختـــــه مثل الحیدره
من شال الخیبر لل هادی
عمر ابن سعد ایتلفت لل گمــــــــــر یطلب جبیل
شاف زلمه ابگومه مامن ینتخی ایلاگی الکفیل
لحظه لن مـــــــارد تحزم باچر اصیاح الدخیل
یوصلک من طبرت سیفی
یمارد منـــــــــک الحضار گله ابهای مدیونه
چیه باچر ترد عبـــــاس جثه ابظهر میمونه
بس ابهای ارید اوصیک لتحط عین بعیونه
چیه ملک الموت ابخزراته
جـــفن ماطبگله مـــــــارد سهر لیله او ماقفه
طلع صوب الگمــــر مارد ونطه للعسکر گفه
شعره موخاطی الی گله او عمر زین اموصفه
چیه سهون حط عین ابعینه
زمخ عل مارد العباس کظ الخوف رجلینه
چبیرک ما عرف یوصیک لتحط عینک ابعینه
من لحت ابظهر عشمای تدری اشطلبت اسکینه
عباس المارد گص راسه
گله فلتات اللسان الخلن ایــــزامط عمر
اوگتله عد عیناک باچر آنه چتال الگمر
بعد ما خلا یکمل شافـــــــو المارد حمر
من دم الطایح من راسه
اربعتکم گعدو یمی ابصوت تنخــــه ام البنین
ابوگفه یم احسین احلل تعبی کل های السنین
بیضو وجهی ابهای اریدن یم امیر المومنین
و الزهره اتبشر وفیتی
اربعتکم هـــــــــــــدو اریدن مثله هدت الاربعه
او جیبو ابشاره الحسین انفتحت النه المشرعه
گطعو اصفـــوف القیاده ابشکل گمطه الگطعه
عباس الزینب بصیاره
نظر نظریت اربعتکم کله لعیـــــــون الاخو
اومایوافی ابوعده اسئل للی خاله امنل بدو
احسین اریدنه ابوفاکم کونک ایسولف لبو
هدتک من هدو راوهه
باچر اصوات الحرایب بذنی بطف لودوه
ابرخصه من احسین کلکم طلعو لعداکم سوه
اوصیه لازمه الی عندی اللیله وای راعی اللوه
لو دمک لو مای اسکینه
بره امنل خیم عبــــاس غاب الوحده بظلمه
کتبهه اعلا العبــــاس وصیت ام البنین امه
ویعاین المهره اشلون باچر کونک ایظلمه
من کثر الهده ایشل حاله
جاسم ابن اغلامعلی الحمیداوی

مقتله علیه السلام فی ساحه الطفوف

تقدم ابو الفضل نحو الحسین وقد خنقته العبره ، قال :
والآن یا ابن رسول الله أما لی من رخصه ،
قال: اخی اخی عباس أنت حامل لوائی فمن لی بعدک
قال : أخی اذا کان لا بد اذهب واطلب لهؤلاء الاطفال ماء
فحمل على القوم قائلا :

انا الذی اعرف عند الزمجره **بابن علی المسمى حیدره
انا الذی اعرف عند الزمجره **بابن علی المسمى حیدره

حتى کشفهم عن الماء ، ما ان وصل الى الماء ، ملئ القربه ولکن
من شده عطشه غرف
غرفه من الماء لیشرب فتذکر عطش الحسین فرمى الماء وقال :

یا نفس من بعد الحسین هونی **وبعده لا کنت او تکونی
هذا حسین وارد المنون **وتشربین بارد المعین

ثم حمل نحو القوم ، فصاح عمر بن سعد : ویلکم حولوا بینه
وبین ایصال الماء الى
المخیم فلئن وصل الماء الى الحسین لا تمتاز میمنتکم عن
میسرتکم فحمل علیهم العباس وقتل منهم مقتله عظیمه
الى ان کمن له رجل وراء نخله ،فلما مر به ابو الفضل ضربه
بسیفه على یمینه فبراها ، فالتقت السیف بشماله وهو یقول :

والله ان قطعتم یمینی ** انی احامی ابدا عن دینی
وعن امام صادق الیقین ** سبط النبی الطاهر الامین

ثم قطعوا شماله فراح یقول :

قد قطعوا ببغیهم یساری ** فاصلهم یا رب حر النار
یا نفس لا تخشی من الکفار ** وابشری برحمه الجبار

مع النبی السید المختار
فبینما هو کذلک واذ بالسهام نزلت علیه مثل المطر ، فوقع سهم فی نحره
وسهم فی صدره وأصاب سهم عینه الیمنى فطفاها ، وسهم أصاب
القربه فأریق ماؤها ، فجاؤا بعمد الحدید وضربوه على ام رأسه فهوى
على الارض منادیا : أخی یا حسین ادرکنی فوصل الیه وجلس
عنده فوجده مطبوخ الجبین : أخی ابا الفضل ، الآن انکسر ظهری
الآن شمت بی عدوی وقلت حیلتی أراد أن یحمله الحسین الى المخیم

یقله خوی حسین خلینی بمکانی ** یقله لیش یا زهره زمانی
یقله واعدت سکنه وترانی **بمای واستحی منها وما اقدر

قال: أخی دعنی أموت فی مکانی ، اوّلاً نزل بی الموت
وثانیاً أنا مستح من سکینه لانی وعدتها بالماء وکذلک الاطفال
ثم ان العباس رفع رأسه من حجر الحسین ومرغه بالتراب
فأمسک الحسین رأس العباس وأعاده الى حجره فأرجع العباس
رأسه الى الارض ثانیه حتى فعلها ثلاث مرات ، فقال له : أخی أبا الفضل
لماذا کلما رفعت رأسک ووضعته فی حجری تعیده الى الأرض ، قال :
اخی أبا عبد الله أنت الآن تأخذ برأسی ولکن بعد ساعه من یأخذ برأسک

یا خوی من یغمضلک عیونک ** ومین یوقف لعند الموت دونک

عن ذلک صاح : أخی ابا عبد الله ، ضع فمک على فمی ، فوضع فمه على فمه
حتى فاضت روحه الزکیه، أی واسیداه واعباساه

استشهد أبو الفضل العباس – علیه السلام – لیحیی معانی الحق ، و رفع رایه الحریه و الکرامه لتهوی رایات الطغیان و الجور

4+

کاربرانی که این مطلب را پسندیده اند:

  • avatar
  • avatar
  • avatar
  • avatar

دیدگاه بگذارید

اولین نفری باشید که دیدگاه میگذارد

Notify of
avatar
wpDiscuz