تعلقات دنیایی

دیدی نانوا چطور خمیر را پهن می کند و درون تنور می گذارد…
چه اتفاقی می افتد؟ خمیر به سنگها می چسبد!
اما نان هر چه پخته تر می شود از سنگها جدا می شود…

حکایت آدمها همین است؛سختیهای این دنیا، حرارت تنور است…و این سختیهاست که انسان را پخته تر می کنند.و هر چه انسان پخته تر می شود سنگ کمتری به خود می گیرد.

سنگها تعلقات دنیایی هستند…
ماشینِ من، خانهِ من،حساب بانکیِ من…
آن وقت که قرار است نان را از تنور خارج کنند؛ سنگها را از آن می گیرند!
خوشا به حال آن که در تنور دنیا آن قدر پخته می شود که به هیچ سنگی نمی چسبد…!!

مطالب مرتبط

7+

دیدگاه بگذارید

avatar
  Subscribe  
Notify of